Мы не «афігелі» — менавіта так і мае працаваць дэмакратыя

Сёньня сябры нашай NGO едуць дадому зь мерапрыемства ад цудоўнай каманды Let’s NGO. Амаль што ўсе апошнія 4 дні мы былі занятыя прэзэнтацыяй нашай арганізацыі для магчымых партнёраў ды замоўнікаў у прыгарадзе Львова. Але нават так мы знайшлі час каб пайсьці на мітынг 16 ды 19 ліпеня ва Львове. Менавіта так робяць украінцы, менавіта так мае працаваць дэмакратыя ды грамадзянская супольнасьць.

Дэмакратыя абірае не кіраўніка. Яна абірае гаранта. Гаранта будучыні, а не панаваньня мінулага. Гаранта, што павінен думаць не пра ўласны рэйтынг (калі ўжо пра гэта ідзе гаворка), а пра эфэктыўнасьць ды вынікі.

Калі нехта крычыць, што ахлакратыя не пераможа аўтакратыю, яны ня ўлічваюць галоўнае пытаньне пратэсту, што было напісана ўчора на адной з картак — ці можа перамагчы маленькая саўковая армія большую саўковую армію? Вядома, што не. Вядома, што палітык, што зьмяняе армію будзе лепш за “кантык”. Будзе лепш за тых, хто стрымлівае зьмены.

Украінская грамадскасьць ніколі не маўчыць. Яна адчувае праблемы, яна бачыць несправядлівасьць. Наша грамадскасьць заўсёды будзе выказваць сваё меркаваньне. Ці то крык казакоў на Сечы, ці кардон на гарадскіх плошчах.

Украіне не патрэбен кіраўнік, нам патрэбны тыя, хто дасьць вынікі. Нагадваем, што прэзідэнт — гэта ня цар, а найманы мэнэджэр. Найманы народам.

І калі прэзідэнт не абмяркоўвае патрабаваньні мітынгоўцаў, то гэта не прэзідэнт. Гэта лукашенка.

І калі нехта мае сумневы, то давер нацыі ідзе не праз прыцягальнасьць. А праз колькасьць ды якасьць дронаў. Незалежна ад гендэру прадстаўнікоў ды прадстаўніц нашай нацыі.